Kultura islamu w średniowieczu

W średniowieczu kultura islamu była dość złożonym zjawiskiem. Dzięki tłumaczeniom i komentarzom wiele dzieł starożytnych naukowców i filozofów przetrwało do naszych czasów, a praca muzułmańskich myślicieli, wynalazców, naukowców wniosła wielki wkład w rozwój światowej nauki i kultury.

Zachowanie wiedzy


W ciągu pierwszych kilku stuleci Imperium Arabskiego, starożytni greccy filozofowie byli w dużej mierze nieznani w Europie. Arabowie byli jednak nie tylko świadomi filozofii greckiej, ale także tłumaczyli na arabski dzieła Platona i Arystotelesa. Tłumaczenia zostały następnie umieszczone w bibliotece zwanej Domem Mądrości w Bagdadzie, gdzie były czytane i studiowane przez muzułmańskich uczonych. Podobnie teksty o matematyce zostały przywiezione do Bagdadu z Indii.

W tłumaczeniu dzieł i udostępnianiu ich badaczom pomogła produkcja papieru, który został sprowadzony z Chin w VIII wieku. Pod koniec wieku w Bagdadzie powstały fabryki papieru. Wkrótce dołączyli do nich księgarze i biblioteki.

To w świecie muzułmańskim Europejczycy odzyskali dzieła Arystotelesa i innych filozofów greckich. W XII wieku przekłady arabskie przetłumaczono na łacinę, udostępniając je Zachodowi.

Filozofia, nauka i historia


Gdy dzieła Arystotelesa dotarły do ​​Europy w drugiej połowie XII wieku, towarzyszyły im komentarze napisane przez wybitnych filozofów arabskich. Jednym z takich filozofów był Awerroes (Ibn-Rushd). Mieszkał w Kordobie i napisał komentarz do praktycznie wszystkich zachowanych dzieł Arystotelesa.

Islamscy uczeni wnieśli również wkład do matematyki i nauk przyrodniczych, które zostały przekazane Zachodowi. Muzułmanie przyjęli i przekazali system liczbowy Indii, w tym użycie zera. W Europie ten system stał się znany jako system „arabski”. Arabski matematyk z IX wieku nadał kształt matematycznej dyscyplinie algebrze, która jest nadal nauczana w szkołach.

Muzułmanie założyli obserwatorium w Bagdadzie, aby badać pozycję gwiazd. Zdawali sobie sprawę, że Ziemia jest okrągła i nazwali wiele gwiazd. Udoskonalili także astrolabium, instrument używany przez żeglarzy do określania ich położenia poprzez obserwację pozycji gwiazd i planet. Astrolabium umożliwiło Europejczykom żeglowanie do obu Ameryk.

Muzułmańscy uczeni rozwinęli medycynę jako dziedzinę badań naukowych. Szczególnie znany był filozof i naukowiec Awicenna (Ibn Sina). Napisał encyklopedię medyczną, która między innymi podkreśla zaraźliwy charakter niektórych chorób. Awicenna pokazał, jak choroby mogą być przenoszone przez zanieczyszczoną wodę. Po przetłumaczeniu na łacinę, praca Awicenny stała się podstawowym podręcznikiem medycznym dla studentów uniwersytetów w średniowiecznej Europie. Awicenna był tylko jednym z wielu arabskich uczonych, których praca została przetłumaczona na łacinę i tym samym pomogła w rozwoju życia intelektualnego w Europie w XII i XIII wieku.

Pisaniem historii interesowali się także islamscy uczeni. Ibn-Chaldun, który żył w XIV wieku, był najwybitniejszym muzułmańskim historykiem tamtej epoki. Rozczarowany karierą polityczną, zaczął poświęcać swój czas studiowaniu i pisaniu historii.

W swoim najsłynniejszym dziele Muqaddimah (Wprowadzenie do historii) opowiadał się za cyklicznym spojrzeniem na historię. Wierzył, że cywilizacje przechodzą regularne cykle narodzin, wzrostu i rozkładu. Starał się znaleźć naukowe podstawy dla politycznych i społecznych czynników determinujących bieg historii.

Literatura


Islam przyniósł poważne zmiany w kulturze Azji Południowo-Zachodniej, w tym w jej literaturze. Chociaż muzułmanie uważali Koran za swoje największe dzieło literackie, tradycje przedislamskie nadal wywierały wpływ na pisarzy w całym regionie.

Jednym z najbardziej znanych dzieł literatury Bliskiego Wschodu jest Rubajjaty Omara Chajjama. Innym jest Księga tysiąca i jednej nocy.

Niewiele wiadomo o życiu i poezji XII-wiecznego perskiego poety, matematyka i astronoma Omara Chajjama. Wiemy, że nie pisał swoich wierszy, ale układał je ustnie. Jego prostą, przyziemną poezję spisali później przyjaciele lub skrybowie. Jak widać w kolejnych wierszach, Omar Chajjam zastanawiał się nad sensem życia, które mijało zbyt szybko.

Anonimowe historie Księga tysiąca i jednej nocy to zbiór baśni ludowych, baśni i romansów, które łączą naturalne a fantastyczne. Najwcześniejsze historie opowiadano ustnie, a następnie spisywano później, z wieloma dodatkami, w językach arabskim i perskim. Słynna historia Aladyna i magicznej lampy, na przykład, została dodana w XVIII wieku. Księga tysiąca i jednej nocy pozwala czytelnikowi wkroczyć do krainy spełnienia życzeń poprzez niezwykłe fabuły, komiczne i tragiczne sytuacje oraz obsadę niezapomnianych postaci.

Sztuka i architektura


Sztuka islamu to mieszanka tradycji arabskich, tureckich i perskich. Najlepszym wyrazem sztuki islamskiej są wspaniałe meczety muzułmańskie. Meczet reprezentuje duch islamu.

Wielki Meczet w Samarze w dzisiejszym Iraku był wówczas największym meczetem na świecie (zbudowany od 848 do 852), zajmując powierzchnię ponad 40 000 m2.

Najbardziej znaną częścią meczetu w Samarze jest minaret. To jest wieża, z której muezin, woła wiernych na modlitwę pięć razy dziennie. Minaret Samarry, mający prawie 27 m wysokości, jest niezwykły ze względu na zewnętrzne spiralne schody.

Meczet w Samarze

Jednym z najbardziej znanych meczetów jest meczet z IX wieku w Kordobie w południowej Hiszpanii. Do dziś jest w znakomitym stanie. Setki kolumn, które wspierają łuki o podwójnych podkowach, przekształcają ten budynek w wyjątkowy „las drzew” skierowany ku górze, nadając mu lekkości.

Ponieważ religia muzułmańska łączy w sobie władzę duchową i polityczną, pałace odzwierciedlały także chwałę islamu. Począwszy od VIII wieku, wraz ze spektakularnymi zamkami Syrii, władcy islamu budowali duże ceglane pałace z ochronnymi murami, bramami i łaźniami.

Zaprojektowane wokół centralnego dziedzińca otoczonego dwupiętrowymi arkadami i masywnymi wieżami bramnymi, islamskie zamki przypominały fortece tak samo jak pałace. Cechą charakterystyczną tych zamków była galeria nad bramą wjazdową z otworami, przez które można było wlewać wrzący olej na głowy sił nacierających. Ta cecha została przejęta przez krzyżowców i stała się częścią europejskich zamków.

Najlepszym przykładem pałacu islamskiego jest XIV-wieczna Alhambra w Granadzie w Hiszpanii. Każdy centymetr powierzchni zamku jest ozdobiony kwiatowymi i abstrakcyjnymi wzorami. Większość dekoracji to gips, który jest tak drobno rzeźbiony, że wygląda jak koronka. Alhambra jest uważana za doskonały wyraz sztuki islamu.

Alhambra

Większość dekoracji na wszystkich formach sztuki islamskiej składała się z arabskich liter, naturalnych roślin i abstrakcyjnych postaci. Te dekoracje były powtarzane w kółko w geometryczne wzory zwane arabeskami, które całkowicie pokrywały powierzchnie przedmiotów.

Żadne przedstawienie proroka Mahometa nigdy nie zdobi meczetu, na obrazie ani w żadnej innej formie sztuki. Koran nie zabrania malowania przedstawień. Jednak hadis, wczesny zbiór wypowiedzi proroka, ostrzega przed próbami naśladowania Boga poprzez tworzenie obrazów żywych istot. W rezultacie od samego początku w islamskiej sztuce religijnej nie pojawiają się żadne przedstawienia postaci.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *