Rozwój naukowy i technologiczny w Średniowieczu


Między VII a połową XV wieku chrześcijańscy i muzułmańscy uczeni z Europy i Bliskiego Wschodu zachowali i studiowali wiedzę naukową i technologiczną, którą odziedziczyli po starożytnych cywilizacjach greckich, rzymskich i hellenistycznych. Zrobili również postęp w wielu dziedzinach, w tym astronomii, matematyce i fizjologii człowieka, co doprowadziło do lepszego zrozumienia świata przyrody. W ten sposób położyli podwaliny pod nadchodzący renesans. Życie, kultura i nauka zostały poważnie cofnięte w Europie po upadku Cesarstwa Rzymskiego. Upłynęło kilka stuleci, zanim najazdy barbarzyńców dobiegli końca, co umożliwi rozpoczęcie odbudowy.

Edukacja


Przed około 1000 rokiem mnisi zdominowali naukę i edukację w szkołach klasztornych i katedralnych, w których chłopcy z elitarnych rodzin kształcili się w siedmiu sztukach wyzwolonych wywodzących się ze starożytnych cywilizacji grecko-rzymskich. Były to gramatyka, logika, retoryka, arytmetyka, geometria, astronomia i muzyka. Później korzystali z wiedzy ze świata klasycznego, przekazywanej przez uczonych żydowskich i arabskich. Po roku 1000 powstały uniwersytety, na których mnisi i świeccy uczeni wykładali teologię, prawo, nauki ścisłe i medycynę.

Roger Bacon (1214-94) rozsławił Uniwersytet Oksfordzki, będąc pionierem indukcyjnej metody badawczej obserwacji i eksperymentów. Opisał układ nerwowy oka, stworzył szkła powiększające i napisał o tworzeniu gigantycznych luster, które skupiałyby promienie słoneczne, aby spalić wrogów podczas wojny. Sto lat przed Kopernikiem Jean Buridan (ok. 1300-58), rektor Uniwersytetu Paryskiego, napisał, że Ziemia jest okrągła i obracana wokół osi. Wiele uniwersytetów zasłynęło w określonych dyscyplinach, na przykład medycyna na Uniwersytecie w Padwie. Dwa wynalazki najpierw dokonane w Chinach, a następnie rozpowszechnione w Eurazji miały nieobliczalny wpływ na postęp w nauce. Były to wprowadzenie papieru, który rozprzestrzenił się z Chin do świata muzułmańskiego w VIII wieku, a stamtąd do Europy, oraz wynalezienie druku i ruchomej czcionki, która dotarła do Gutenberga w Niemczech w 1450 roku.

Postęp teoretyczny w takich dziedzinach jak matematyka miał praktyczne zastosowanie. Na przykład styl architektoniczny budowania kościołów w XI i na początku XII wieku nazywano romańskim, ponieważ opierał się na planie rzymskiej bazyliki. Miał plan kondygnacji w kształcie krzyża z przecinającymi się nawami bocznymi i dużym otwartym prostokątnym obszarem zwanym nawą przeznaczoną dla wiernych i półkolistą absydą dla ołtarza. Nowy styl gotycki został wprowadzony w XII wieku, odzwierciedlając opanowanie skomplikowanych obliczeń matematycznych i wielkie umiejętności inżynieryjne. Jego nowatorskimi cechami była wysokość, z podniesionymi wysokimi dachami wspartymi na ostrołukowych łukach i zewnętrznych przyporach, przestrzeń i wspaniałe światło wpadające przez strzeliste okna ozdobione witrażami. Wszystkie większe miasta europejskie budowały katedry w stylu gotyckim aż do XVI wieku.

Europa i reszta świata wiele zawdzięczała cywilizacji islamskiej za zachowanie starożytnych manuskryptów perskich i hellenistycznych po podboju Persji i wschodniego obszaru Morza Śródziemnego przez pierwszych kalifów. Pierwsi kalifowie w Damaszku zachęcali do sztuki i edukacji oraz zakładali uniwersytety, z których najsłynniejszym był al-Ahzar w Kairze, prawdopodobnie najstarszy działający uniwersytet na świecie. Słynny Bayt al-Hikmah (Dom Mądrości) w Bagdadzie przyciągał uczonych z całego basenu Morza Śródziemnego. Kultura islamska osiągnęła apogeum między VIII a XIII wiekiem. Sztuka i nauka kwitły w tej epoce, zwanej złotym wiekiem, i obejmowały wcześniejsze osiągnięcia ziem, które podbili Arabowie. Naukowcy wielu kultur, w tym żydowskiej, zoroastryjskiej i chrześcijańskiej, pracowali razem, tłumacząc teksty hebrajskie, indyjskie i perskie na arabski, lingua franca całego imperium muzułmańskiego. Na przykład główne prace starożytnych greckich lekarzy i naukowców, takich jak Hipokrates i Galen, były badane i rozwijane w ośrodkach od Bagdadu po Granadę w Hiszpanii.

Rozwój naukowy


Podczas złotego wieku islamu, od VIII do XIII wieku, arabscy ​​i muzułmańscy naukowcy i uczeni byli najbardziej zaawansowani w dziedzinie medycyny i farmakologii, a także nauk stosowanych i inżynierii mechanicznej. Uczeni tacy jak Ibn Rushd (Averroes) i al-Kindi wnieśli znaczący wkład w wiedzę zarówno z matematyki, jak i muzyki.

Muzułmańscy lekarze i naukowcy byli pionierami w leczeniu takich dolegliwości, jak kamica nerkowa i ospa. Szpitale powstały w wielu miastach pod panowaniem muzułmanów. Astronomowie arabscy ​​ulegli wpływowi ptolemejskiego (skoncentrowanego na Ziemi) systemu wszechświata, na podstawie którego opracowali nowe dokładne tabele zaćmień Słońca i Księżyca. Ich wyższość w stosunku do wcześniejszych obliczeń była taka, że ​​muzułmańscy astronomowie otrzymali zatrudnienie w Biurze Astronomii na chińskim dworze i byli odpowiedzialni za tworzenie kalendarzy i przewidywanie zaćmień do około 1600 roku, kiedy zostali zastąpieni przez jezuickich astronomów z wówczas bardziej rozwiniętej Europy. Pierwsza papiernia w świecie islamskim powstała w Bagdadzie w 793 roku, a następnie wiele innych. Papier był ważny dla przekazywania wynalazków technologicznych wśród uczonych wielu kultur i umożliwił rozwój bibliotek z dużymi zbiorami.

Większość wkładu Indii w światową cywilizację, w tym w nauce i technologii, miała miejsce przed rokiem 600. Subkontynent indyjski po 600 roku doznał wielokrotnych niszczycielskich podbojów ze strony Scytów, Hunów, Afgańczyków i Turków. Muzułmańskie najazdy i podboje rozpoczęte przez Afgańczyków i Turków z Afganistanu były szczególnie destrukcyjne. Oprócz niszczenia ośrodków kulturalnych i bibliotek, najeźdźcy zgromadzili ogromne ilości łupów, dokonali masakry ludności i deportowali wielu jako niewolników. Hindusi stopniowo zaprzestali żeglowania do innych krajów, tak jak robili to we wcześniejszych epokach, kiedy tak wiele swojej wiedzy naukowej i technologicznej rozpowszechniali wśród ludów Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Jednak wielu Arabów, którzy przybyli do Indii, nauczyło się i rozpowszechniło wiele indyjskich nauk z matematyki (na przykład zera) i astronomii na inne kraje.

Wiele z wielkich przełomów naukowych w Chinach miało miejsce przed omawianą tutaj erą, chociaż wiedza była nadal rozwijana, udoskonalana i rozpowszechniana w Chinach i innych kulturach. W szczególności Japonia była beneficjentem wielu wcześniejszych wynalazków Chin po roku 600. Było to spowodowane polityką Japonii, aby uczyć się wszystkich głównych aspektów chińskiej cywilizacji, począwszy od około 600 roku, która trwała przez kilka stuleci. Ważnym przykładem przełomu technologicznego i dyfuzji jest strzemię. Użycie pętli wykonanej z liny lub skóry do pomocy ludziom przy wsiadaniu na konie prawdopodobnie zaczęło się od nomadów na północy Chin. Chińczycy, eksperci od odlewania metali, chcący przeciwdziałać zagrożeniu ze strony koczowników na ich północnych granicach, zaczęli wytwarzać żeliwne strzemiona w trzecim wieku. Koczownicy, zwani Awarami, w VI wieku przynieśli ten wynalazek do Europy, atakując Cesarstwo Bizantyjskie.

W odpowiedzi cesarz bizantyjski Maurycjusz (Maurice Tiberius) ogłosił w 580 roku rozkaz wojskowy, w którym określono, że bizantyjska kawaleria musi używać żelaznych strzemion. Potem strzemiona stały się powszechne w całej Eurazji. Chiny były również pierwszymi, kto wyprodukował prawdziwą porcelanę w III wieku poprzez wypalanie w wysokiej temperaturze w piecach. Przez następne 1000 lat i później wszystkie innowacje i postępy w produkcji porcelany zostały zapoczątkowane przez Chińczyków, stąd nazwa porcelana chińska. Ta technologia została później skopiowana przez każdą kulturę w Europie i Azji. To samo dotyczy prochu używanego w działaniach wojennych, wynalezionego po raz pierwszy przez Chińczyków w IX wieku. Jego wynalezienie i szybkie rozprzestrzenienie się w Europie i Azji na zawsze zmieniło charakter działań wojennych.

Alchemia i metalurgia


Alchemia była dziedziną badań, która zajmowała wiele osób w Europie i Azji. Wielu alchemików przeprowadzało eksperymenty, próbując zamienić podstawowe materiały w złoto. Ta misja okazała się ślepą uliczką. Jednak, choć przypadkowe, eksperymenty alchemików przyczyniły się do rozwoju wiedzy naukowej z wielu dziedzin, w tym farmakologii, chemii i metalurgii. W Chinach alchemia była kojarzona z taoistami i ich poszukiwaniem długowieczności i nieśmiertelności, a także poszukiwaniem złota. To skojarzenie nauki z magią i alchemią przyczyniło się do zniesławienia badań naukowych przez uczonych w tradycyjnych Chinach. Podobnie w Europie alchemia zyskała złą opinię wśród naukowców. Kultury Mezoameryki nie poczyniły żadnych większych postępów w rozwoju naukowym i technologicznym w tym okresie, częściowo z powodu fragmentacji politycznej. Miasta-państwa Majów rozwinęły wcześniej zaawansowaną wiedzę kalendarzową i astronomiczną, na której nadal polegały.

W stuleciach między 600 a 1450 rokiem nastąpił stopniowy wzrost ludzkiej wiedzy w zakresie nauk ścisłych i technicznych. Cywilizacja islamska przewodniczyła w przyswajaniu wiedzy starożytnych, integrując ją z wiedzą zdobytą przez inne kultury i rozwijając ją w pierwszej połowie tej epoki. Jej osiągnięcia uczyniły te stulecia złotym wiekiem islamu. W drugiej połowie omawianego okresu Europejczycy zajmowali czołową pozycję w wielu dziedzinach badań naukowych i ulepszeń technologicznych. Ta tendencja do szybkiego postępu będzie się utrzymywać i przyspieszać w następnych stuleciach, a Europejczycy staną się światowymi liderami.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *