Średniowieczna Korea

Półwysep Koreański od bardzo dawna podlegał wpływom Chin. W 108 r. został zdobyty przez armie Han, które utworzyły tam szereg komandorii. Wraz z upadkiem dynastii Han od I wieku, trzy rywalizujące ze sobą królestwa walczyli o kontrolę nad Koreą: Silla na południowym wschodzie, Baekje na południowym zachodzie i Koguryo na północy. Mała grupa miast-państw znanych jako Kaya również rozkwitła na południowym wschodzie od około 40 do 532 roku n.e., wymykając się z uścisku swoim większym sąsiadom.

Zjednoczenie Korei


Długotrwała walka o dominację między Sillą, Baekje i Koguryo trwała do 668 roku i jest znana jako okres Trzech Królestw.

Silla, założone w 57 roku, okazała się najpotężniejszą z całej trójki. Pod rządami króla Beophunga (panującego w latach 514-540 n.e.), który przyjął buddyzm, Silla wkroczyły na terytorium Baekje.

Baekje był kanałem dla buddyzmu w Korei w IV wieku, dzięki bliskim związkom z Japonią i Chinami. Po ostatecznym upadku królestwa w 660 r. wielu szlachciców Baekje uciekło do Japonii, stając się przodkami kilku klanów daimyo.

Koguryo, którego stolica w Wandu była kilkakrotnie niszczona, często cierpiało z powodu chińskiej interwencji. Jednak królestwo odrodziło się i pod rządami Gwanggaeto (391-413) podbiło większość Półwyspu Koreańskiego. Jednak wewnętrzne konflikty, presja Baekje i Silla oraz konflikt z Chinami Sui i Tang na początku VII wieku doprowadziły do ​​upadku Koguryo, a w 668 r. również i Silly, kończąc zjednoczenie Korei pod panowaniem króla Silla Munmo.

Pod koniec IX wieku próby narzucenia biurokracji w stylu chińskim i ogólnego wzmocnienia władzy królewskiej upadły w obliczu oporu arystokratów, pod koniec IX wieku Korea ponownie się rozpadła. Nastąpiła wojna domowa, ale Korea została ponownie zjednoczona w 935 roku przez Wang Geona, założyciela dynastii Goryeo. Choć generalnie prosperował, w XII wieku kraj ten przeżył wojny domowe, a w XIV wieku znalazł się pod panowaniem chińskiej dynastii Yuan. Goryeo ostatecznie upadł w 1392 roku, po buncie generała Yi Songgye.

Korea Joseon


Yi Songgye założył dynastię Joseon, która rządziła Koreą do czasów współczesnych, a ostatecznie została obalona w 1910 r. Syn Yi, Sejong, wprowadził serię neokonfucjalnych reform, których celem było zharmonizowanie wszystkich aspektów ludzkiego zachowania z podstawowym porządkiem uniwersalnym.

W tym celu Sejong wprowadził system egzaminacyjny dla służby cywilnej na wzór chiński i stworzył nowy alfabet fonetyczny (zwany hang’ul) dla języka koreańskiego. Zachęcał także do rozwoju nauki, zwłaszcza astronomii i meteorologii, oraz reform rolnictwa w celu zwiększenia plonów na wsi.

Następcy Sejonga nękali rywalizacje między urzędnikami-naukowcami, którzy rywalizowali o stanowiska w biurokracji państwowej. To osłabiło siłę Korei, a kraj był nieprzygotowany na inwazję Japonii w latach dziewięćdziesiątych XVI wieku. Dwie inwazje w ciągu sześciu lat zniszczyły Koreę, ale Japończycy zostali ostatecznie odparci. Dynastia Joseonodrodziła się w XVII wieku, a panowanie Yeongjo (1724-1776) i jego następców przyniosło pokój aż do końca XIX wieku, kiedy Korea została wciągnięta w rywalizację między Japonią, Rosją i Chinami, stając się wreszcie protektoratem Japonii. Ostatecznie Joseonowie zostali usunięci z tronu w 1910 roku.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *