Od około 400 do 200 roku p.n.e. Chiny doświadczyły krwawej wojny domowej. Potężne państwa walczyły ze sobą i ignorowały władzę królów Zhou. Królestwo Qin – stopniowo pokonało swoich głównych rywali. W 221 roku p.n.e. władca Qin ogłosił powstanie nowej dynastii.

Władcą Qin był Qin Shi Huang, co oznacza „pierwszy cesarz Qin”. Osoba o wielkich ambicjach, Qin Shi Huang wstąpił na tron ​​w 246 roku p.n.e. w wieku 13 lat. W 221 roku p.n.e. pokonał ostatniego rywala Qina i założył nową dynastię, w której sam został cesarzem.

Zmiany w czasach dynastii Qin


Dynastia Qin dramatycznie zmieniła chińską politykę. Jako oficjalną ideologię reżimu (rządu u władzy) przyjęto legalizm. Ci, którzy sprzeciwiali się polityce nowego reżimu, byli karani lub straceni. Książki prezentujące idee sprzeczne z oficjalnymi poglądami były publicznie palone.

Dynastia Qin dokonała szeregu ważnych zmian administracyjnych i politycznych, które posłużyły za wzór dla przyszłych dynastii. Po pierwsze, w przeciwieństwie do dynastii Zhou, dynastia Qin rządziła wysoce scentralizowanym państwem. Centralna biurokracja została podzielona na trzy części: odział cywilny, oddział wojskowy i cenzurę. Cenzura miała inspektorów, którzy sprawdzali urzędników państwowych, aby upewnić się, że wykonują swoją pracę. Stało się to standardową procedurą dla przyszłych chińskich dynastii.

Poniżej rządu centralnego znajdowały się dwa poziomy administracji – prowincje i powiaty. Urzędnicy na tych szczeblach nie odziedziczali swoich stanowisk (jak to miało miejsce za Zhou), ale byli mianowani i odwoływani przez cesarza. Cenzorzy, bacznie obserwowali urzędników.

Qin Shi Huang zjednoczył chiński świat. Stworzył jeden system monetarny i nakazał budowę systemu dróg w całym imperium. Wiele z tych dróg prowadziło z jego stolicy, Xianyang, na północ od dzisiejszego Xian.

Qin Shi Huang był równie agresywny w sprawach zagranicznych. Jego armie posunęły się na południe, rozciągając granice Chin aż do brzegu rzeki Yuan, czyli rzeki Czerwonej we współczesnym Wietnamie. Aby zaopatrzyć swoje wojska, kazał wykopać kanał od Chang Jiang w środkowych Chinach do dzisiejszego miasta Guangzhou.

Słynny chiński historyk Sima Qian powiedział o Qin Shi Huangu: „Zabijał ludzi, jakby myślał, że nigdy nie umrze, karał ludzi, jakby myślał, że nigdy nie dołączy się do nich, a cały świat zbuntował się przeciwko niemu”.

Wielki Mur


Największym zagranicznym zmartwieniem cesarza Qin była północ. W pobliżu Gobi żył koczowniczy lud znany Chińczykom jako Xiongnu. Xiongnu wędrowali w poszukiwaniu pastwisk dla swoich stad bydła, owiec i kóz. Byli luźno zorganizowani w plemiona i przenoszeni wraz z porami roku z jednego pastwiska na drugie.

Xiongnu opanowali sztukę walki na koniu. Historyk Sima Qian zauważył, że „mali chłopcy zaczynają od nauki jazdy na owcach i strzelania z łuku do ptaków i szczurów, później strzelają do lisów i królików, które są używane do jedzenia. Młodzi ludzie potrafią używać łuku i działać jako kawaleria w czasie wojny.” Xiongnu wkrótce stali się wyzwaniem dla chińskich społeczności w pobliżu północnej granicy. Wiele chińskich państw w okolicy zaczęło budować mury, aby się chronić.

Odpowiedzią Qin Shi Huanga na problem na północy było wzmocnienie istniejącego systemu murów, aby powstrzymać nomadów. Dziś znamy projekt Qin Shi Huanga, jako Wielki Mur Chiński. Jednak ściana, którą znamy dzisiaj z filmów i zdjęć, nie została zbudowana na polecenie pierwszego cesarza Qin, ale 1500 lat później. Niektóre ściany zbudowane przez Qin Shi Huanga, nadal stoją, ale wiele z nich zostało zbudowanych z luźnego kamienia, piasku lub spiętrzonego gruzu i zniknęły dawno temu. Mury obronne przeciwko nomadom istniały w niektórych częściach północnych Chin od lat. Qin Shi Huang  połączył te odcinki ścian, tworząc „Ścianę dziesięciu tysięcy Li” (li to około pół kilometra).

Nie oznacza to oczywiście, że ściana nie była wielkim projektem. Wymagało to wysiłku tysięcy robotników. Wielu z nich zginęło podczas pracy i zgodnie z legendą są teraz pochowani w murze. Swoimi murami pierwszy cesarz Qin odniósł pewne sukcesy w walce z zagrożeniem ze strony nomadów, ale zwycięstwo było tylko chwilowe.

Upadek dynastii Qin


Bezlitośnie przejmując kontrolę nad imperium w swoje ręce, Qin Shi Huang miał nadzieję na ustanowienie zasady, która „cieszyłaby jego synów przez dziesięć tysięcy pokoleń”. W rzeczywistości pierwszy cesarz Qin rozgniewał wielu Chińczyków. Cesarz zmarł w 210 r. p.n.e., a jego dynastia została obalona cztery lata później.

Po upadku dynastii Qin nastąpił okres wojny domowej, ale nie trwał on długo. Wkrótce miała powstać nowa dynastia, dynastia Han.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *