Kiedy Europa wyłoniła się ze średniowiecza, Hiszpania była politycznie i religijnie podzielona​​ między kilka konkurujących ze sobą królestw, a wiele jej terytoriów było okupowanych przez emiratów muzułmańskich od VIII wieku.

Powstanie państwa


W 1469 roku królowa Izabela Kastylijska poślubiła króla Ferdynanda Aragońskiego, jednocząc dwa najważniejsze hiszpańskie królestwa, a w 1492 roku para królewska zakończyła Reconquistę – odzyskanie ziem posiadanych przez muzułmanów w Hiszpanii – zdobywając Granadę. Późniejsze odkrycie i podbój obu Ameryk umożliwiło Habsburgowi Karolowi V, Świętemu Cesarzowi Rzymskiemu, który został królem zjednoczonej Hiszpanii Karolem I w 1519 r., zebrać wystarczające środki finansowe, aby wynieść Hiszpanię na czołową pozycję w polityce europejskiej. Kiedy on zmarł w 1556 roku, królestwa Habsburgów zostały podzielone, a Filip II odziedziczył Hiszpanię i Holandię.

Hiszpania Filipa II


Pod rządami Filipa II (panował w latach 1556-1598), Hiszpania rzutowała swoją władzę we wszystkich kierunkach.

Jego siły morskie pokonały Turków pod Lepanto w 1571 r., zaanektowały Portugalię w 1580 r., toczyły długą wojnę w Holandii i wysłały wielką flotę przeciwko Anglii w 1588 r.. Jednak w latach dziewięćdziesiątych XVI wieku napływ srebra z Nowego Świata słabnął, a konkurencja ze strony Francuzów i Anglików w Ameryce Północnej i na Karaibach dusiła szlaki handlowe Hiszpanii. W samej Hiszpanii plaga w latach 1599-1600 zmiotła około 15 procent populacji. Chociaż nadal najpotężniejszym krajem Europy, Hiszpania, którą Filip III odziedziczył w 1598 r., była niebezpiecznie przeciążona.

Holenderski bunt

BELGIA. NIDERLANDY 1568-1648


Rządzona przez książąt burgundzkich w XV wieku, w XVI wieku Holandia znalazła się w posiadaniu imperium Habsburgów. Podczas gdy Karol V był postrzegany jako przychylny holenderskim interesom, jego następca Filip II z Hiszpanii nie mówił ani po holendersku, ani po francusku, i był bardziej nietolerancyjny wobec holenderskiego protestantyzmu.

W 1567 roku, podjęta przez księcia Alby, namiestnika habsburskiego, próba stłumienia niepokojów religijnych doprowadziła do otwartego buntu w następnym roku. Chociaż początkowo bunt był stłumiony, ale wybuchł ponownie w 1572 roku.

W 1579 r. na południu Holandii utworzono związek prowincji lojalnych wobec Hiszpanii (Unia Arras).

Sprzeciwiał się temu Związek Utrechcki na północy, który pod rządami Wilhelma Orańskiego stał się niezależny od Hiszpanii. Chociaż hiszpański generał Parma odzyskał w 1585 roku największe miasto unii utrechckiej Antwerpię, Hiszpanie nie mogli już posuwać się na północ. Zostało to potwierdzone 12-letnim rozejmem, który rozpoczął się w 1609 roku, i chociaż Hiszpanie ponownie próbowali odbić zbuntowane prowincje podczas wojny trzydziestoletniej, pod koniec w 1648 roku Hiszpania została ostatecznie zmuszona do oficjalnego uznania Niepodległości Holandii.

Wilhelm Orański

W 1558 roku Filip II Hiszpański ogłosił Wilhelma Milczącego stadtholderem (gubernator) Holandii. Ale Wilhelm poprowadził protestanckich rebeliantów przeciwko Hiszpanii w holenderskim buncie i został zamordowany w 1584 roku przez francuskiego agenta katolickiego.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *