Aśoka (269-232 p.n.e.)

Aśoka był trzecim władcą Imperium Maurjów. Pod jego długimi rządami imperium, które odziedziczył, osiągnęło zenit terytorialny i kulturowy. Wkrótce po jego śmierci imperium Maurjów rozpadło się. Został zapamiętany w historii świata jako wielki władca i największy władca Indii.

Chandragupta Maurja założył dynastię Maurjów w 326 roku p.n.e. Zarówno on, jak i jego syn Bindusara byli odnoszącymi sukcesy wojownikami, jednocząc po raz pierwszy w historii północne Indie i część współczesnego Afganistanu. Aśoka nie był najstarszym synem Bindusary, a między śmiercią jego ojca a jego sukcesją jest przerwa, być może z powodu wojny z jego braćmi. Aśoka kontynuował ekspansję imperium, podbijając południe. Jedna wojna z Kalingą na południowym wschodzie była szczególnie krwawa i napełniła go wyrzutami sumienia. W rezultacie przeszedł na buddyzm (z hinduizmu wedyjskiego) i wyrzekł się wojny jako narzędzia polityki. Został wegetarianinem, zabronił zabijania niektórych zwierząt i zniechęcał do polowań, zachęcając ludzi do pielgrzymek. Zbudował też wiele kapliczek w miejscach związanych z życiem Buddy. Jednak szanował wszystkie religie i świętych mężów. Syn i córka Aśoki zostali misjonarzami buddyjskimi w Cejlonie (dzisiejsza Sri Lanka); Indyjscy misjonarze, którzy przybyli na wyspę, również przynieśli ludziom zaawansowaną sztukę i technologię Indii. Około 240 roku p.n.e. zwołał Trzecią Radę Buddyjską w Pataliputrze, swojej stolicy, która uzupełniła kanony buddyjskie i zajęła się różnicami między zakonami monastycznymi.

Wiele wiadomo o osobowości i polityce Aśoki, ponieważ wiele jego edyktów, praw i oświadczeń zostało wyrytych na kamiennych filarach i powierzchniach skalnych w całym imperium, a także on nakazał swoim urzędnikom, aby okresowo czytali je publicznie jako instrukcje. Większość zachowanych napisów wykorzystywała pismo Brahmi, prekursora współczesnego hindi, ale niektóre były w innych językach, w zależności od języka danego regionu. Aśoka nazwał mieszkańców imperium swoimi dziećmi i powiedział: „Zawsze, czy jem, czy w mieszkaniach kobiet. . . wszędzie tam są urzędnicy, aby mogli informować mnie o interesach ludzi. . . . Uważam bowiem, że dobro ludzi jest moim głównym obowiązkiem. ”

Aśoka złagodził przepisy dotyczące przestępców, choć nie zniósł kary śmierci. Wezwał także swój lud, aby praktykował cnotę, był uczciwy, był posłuszny rodzicom i okazał hojność sługom. Wyznaczył urzędników zajmujących się moralnością do egzekwowania właściwego postępowania wśród urzędników i ludu, pozwalając im nawet wtrącać się do domów swoich krewnych. Niewiele wiadomo o jego ostatnich latach. Nie jest również jasne, kto go zastąpił; niektóre źródła podają nawet, że został obalony około 232 roku p.n.e. W każdym razie Imperium Maurjów wkrótce pogrążyło się w chaosie i upadło. Historia honoruje Aśokę jako niezwykłego człowieka i wielkiego króla.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *