Chociaż I wojna światowa zakończyła się zawieszeniem broni z 11 listopada 1918 r., wiele spraw pozostało. Zachodni sojusznicy chcieli uzgodnień, które zapewniłyby że Niemcy nigdy więcej nie będą stanowiły takiego zagrożenia dla pokoju, w tym dostosowania granic Niemiec, aby odzwierciedlić ich obniżony status. Inne traktaty zmieniły mapę Europy Środkowej i Wschodniej na korzyść nowych państw, które się tam pojawiły.

Konferencja pokojowa


18 stycznia 1919 r. w Paryżu delegaci z ponad 20 krajów, z wyłączeniem Niemiec i Austro-Węgier, zebrali się by przypieczętować pokój. Siłami napędowymi konferencji byli premier Francji Georges Clemenceau, jego brytyjski odpowiednik David Lloyd George i prezydent USA Woodrow Wilson.

Francuzi byli zdecydowani zmniejszyć zdolność Niemiec do prowadzenia wojny, uzyskania reparacji i odzyskania kontroli nad Alzacją i Lotaryngią. Brytyjczycy chcieli uniknąć gniewu, jaki ekstrawaganckie roszczenia reparacyjne mogą wywołać w Niemczech, i chronić swoje imperialne interesy. W międzyczasie prezydent Wilson przybył uzbrojony w swoje czternaście punktów, z których najważniejszy wymagał gwarancji samostanowienia dla mniejszości narodowych i ustanowienia międzynarodowego organu dla zachowania pokoju na świecie, Ligi Narodów.

Osada


W maju w konspekcie ostatecznej ugody Niemcy miały przyznać się do winy w wojnie, a cesarz Wilhelm miał stanąć przed sądem. Niemcy miały zredukować swoją armię do mniej niż 100 000 ludzi, marynarkę do symbolicznej siły i nie mieć czołgów ani samolotów.

Nadrenię należało też zdemilitaryzować. Jeszcze bardziej irytująca była cesja Alzacji i Lotaryngii na rzecz Francji, części Szlezwika oddano Danii, duże części Prus i Śląska dołączono do Polski oraz okupacja Saary przez 15 lat przez siły międzynarodowye. Zakazano również jakiegokolwiek przyszłego związku Niemiec z Austrią. Trzeba było zapłacić ogromne odszkodowania finansowe. Dnia 28 czerwca 1919 r. delegacja niemiecka w całości podpisała Traktat, siejąc wśród narodu niemieckiego ziarno goryczy, która została kluczowym czynnikiem przyczyniającym się do wybuchu II wojny światowej zaledwie 20 lat później. Kolejne traktaty nakładały ograniczenia na sojuszników Niemiec i zawierały klauzule, które również wywoływały poważne spory polityczne w okresie międzywojennym.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *