Mieszko I – pierwszy władca Polski

Mieszko (Mieczysław) nie był oficjalnie koronowany, ale znany jest jako pierwszy polski monarcha, a dokładniej książę, gdyż tytuł „króla” zaczął obowiązywać dopiero od 1025 roku. Dzięki niemu państwo Polskie zostało ochrzczone zgodnie z obrządkiem katolickim.

Dynastii Piastów, z której pochodził książę Mieszko, przypisuje się złączenia polskich plemion lub księstw i przejście od wąskiej kontroli wojskowej do rozszerzonej scentralizowanej administracji państwowej.

Dokładna data urodzenia Mieszka nie jest znana, jest to około 935 r. Również kroniki historyczne milczą na temat imienia matki przyszłego księcia. Choć nazwisko ojca przetrwało, jest na wpół mitologiczne: ze względu na skąpe informacje dokumentalne, o Siemomysła mówi się jako o osobie legendarnej, która zapewne łączy ziemie Polan, Mazowsza i Goplan w unię polityczną.

Chrześcijańska księżniczka i pogański książę


Dynastia Piastów panowała w Gnieźnie, pierwszej stolicy Polski od X wieku. Mieszko nie miał jeszcze 30 lat, gdy został główną osobą w państwie.

Życie władców, w przeciwieństwie do zwykłych ludzi, nawet życie prywatne, jest ściśle związane z polityką, która dyktuje pewien model postępowania. Mieszko I nie był wyjątkiem od reguły. Aby uchronić rodzącą się potęgę przed zachłannymi roszczeniami terytorialnymi sąsiadów, polski książę decyduje się na korzystny sojusz – małżeństwo z córką czeskiego księcia Bolesławowa I Dobrawą. Takie małżeństwo gwarantowało ochronę południowych granic państwa i zapewniało wsparcie na wypadek ataku niemieckiego cesarza Ottona I.

Jeśli chodzi o przyjęcie chrześcijaństwa przez księcia polskiego, to oczywiście wydarzenie to nie obyło się bez wpływu Dobrawy. Ślub odbył się w 965 r., a rok później Meszko i dość duża liczba szlachetnych Polaków przeszła na wiarę katolicką. Chrzest dokonał biskup czeski. Historycy uważają, że podczas sakramentu Mieszko otrzymał drugie imię – Dagobert. Kościół polskokatolicki uznał autorytet Papieża dwa lata później.

Koronowana para miała dwoje dzieci: syna Bolesława, który został pierwszym polskim monarchą w związku z zniesieniem tytułu książęcego oraz córkę Świętosławę, która była żoną króla szwedzkiego (Eryka Zwycięskiego), a po jego śmierci króla duńskiego (Swena Widłobrodego).

Wraz z przyjęciem chrześcijaństwa podniósł się poziom wykształcenia mieszkańców Polski, co było konsekwencją napływu duchowieństwa, posiadającego głęboką wiedzę zarówno z zakresu nauk teologicznych, jak i świeckich. Łacina używana do nabożeństw podzieliła elitę i zwykłych ludzi, ale otworzyła drzwi do kulturowego dziedzictwa Zachodu. W 968 r. w Poznaniu utworzono pierwsze biskupstwo, a nieco później w Gnieznie.

Między Odrą a Wisłą


Dwie rzeki, Odra i Wisła, wyznaczały granice Wielkopolski, posiadłości Mieszka. Książę początkowo rządził jako polityk dążący do jedności, temu celowi podporządkowane były wszystkie jego działania: w 988 r. przyłączył do swoich ziem Pomorie i Śląsk, a dwa lata później także Morawy.

Polska była bardzo kusząca: kraj środkowoeuropejski z dostępem do morza; aby zdobyć tak strategiczny obiekt, ręka mimowolnie sięga po broń … Plemiona germańskie wielokrotnie próbowały osiągnąć to, czego chciały, ale szczęście było po stronie Meszka I.

Bitwa pod Cedynią, która rozegrała się 24 czerwca 972 r., w której margrabia Hodo zmierzył się z polskim księciem, skończyła się porażką najeźdźcy.

W 979 roku owdowiały Mieszko ożenił się po raz trzeci, wybranką została Oda z Saksonii, córka niemieckiego margrabiego Dietricha Haldenslebenskiego. Cesarz Otton II nie miał innego wyjścia, jak tylko zawrzeć wymuszony pokój.

Długa konfrontacja niemieckiego cesarza Ottona I Wielkiego z Mieszkiem I była wynikiem sporu o ziemie Pomorza Zachodniego i doprowadziła do ustępstw ze strony Polski. Książę pomorski zobowiązał się do zapłacenia daniny za sporne terytorium, a swojego syna Bolesława wydał stronie niemieckiej jako zakładnika.

W 990 roku Mieszko I wchodzi w konflikt zbrojny z Czechami w związku z pogorszeniem stosunków, walczy o ziemie Śląska i Małopolski.

Zasługi polskiego władcy są niezaprzeczalne: od 970 roku Polska rozszerzyła swoje granice kosztem księstw pomorskiego, śląskiego i małopolskiego. 250 tysięcy kilometrów kwadratowych i 1 milion mieszkańców – według ówczesnych standardów dość solidne państwo.

Pierwszy polski władca zmarł 25 maja 992 r. w wieku około sześćdziesięciu lat; władza przeszła w ręce starszego syna księcia Bolesława Chrobrego. Miejsce spoczynku Mieszka I nie zostało jeszcze odkryte, przypuszcza się, że grób człowieka, który przyniósł chrześcijaństwo do ziemi Polaków, znajduje się w Gnieźnie, dawnej rezydencji władców plemienia polan.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *