Odkrycia i badania Australii i Oceanii

Do 1750 roku Europejczycy zbadali tylko kilka wybrzeży i rozproszonych wysp na Oceanie Spokojnym, a ich podróże były motywowane poszukiwaniem hipotetycznego Terra Australis lub wielkiego kontynentu południowego, ale to utrudniały im ogromne odległości. Niemniej jednak na początku XX wieku mocarstwa europejskie skolonizowały wyspy Pacyfiku, podczas gdy dwa największe kraje, Australia i Nowa Zelandia, stały się samorządnymi dominium.

Eksploracja na Pacyfiku

POŁUDNIOWY PACYFIK 1642-1770


Ocean Spokojny został po raz pierwszy dostrzeżony przez hiszpańskiego odkrywcę Vasco Nunez de Balboa w 1513 roku, a wkrótce statki hiszpańskie i portugalskie przekraczały jego północne krańce. Ale kiedy Magellan przekroczył Morze Południowe w 1520 roku, to podważyło wiarę, że Terra Australis, „Południowy Kontynent”, rzeczywiście istnieje. Ostatecznie Holenderska Kompania Wschodnioindyjska dokonała pierwszych pewnych obserwacji i eksploracji wybrzeża Australii, a Willem Janszoon dotarł do Zatoki Karpentaria w 1605 r. W 1642 r. holender Abel Tasman po raz pierwszy zbadał wybrzeże Tasmanii, a także skierował się na wschód , dokonał pierwszej europejskiej obserwacji Nowej Zelandii. Holendrzy nazywali te ziemie New Holland, ale nie starali się tam osiedlać.

Podróż Cooka


Wschodnie wybrzeże Australii kontynentalnej zostało jednak dostrzeżone 19 kwietnia 1770 r. przez Brytyjczyka Jamesa Cooka. W dniu 29 kwietnia Cook wylądował w Australii w Botany Bay, a w sierpniu oficjalnie zgłosił w posiadanie nowej ziemi pod Koronę Brytyjską.

Pierwsza Flota

NOWA POŁUDNIOWA WALIA. AUSTRALIA 1787-88


Brytyjczycy początkowo nie byli pewni, co zrobić z terytorium odkrytym przez kapitana Cooka w 1770 roku. Następnie lord Sydney, sekretarz spraw wewnętrznych, wymyślił, aby rozwiązać bliźniacze problemy: uniemożliwić Francuzom założenie własnej kolonii na nowej ziemi i co zrobić ze skazanymi, którzy kiedyś zostali deportowani do niepodległych obecnie Ameryk. Plan polegał na wysłaniu partii więźniów do Australii.

13 maja 1787 roku 11 statków („Pierwsza Flota”), pod dowództwem kapitana Arthura Phillipa, wyruszyły z Portsmouth w Anglii z około 750 skazańcami i przybyły do ​​Botany Bay 20 stycznia 1788 roku. Nowa Południowa Walia, mała kolonia, została wzmocniona przez Drugą Flotę w 1790 r., i trzecią rok później. Początkowo głównym zmartwieniem było przetrwanie, ale w ciągu kilku lat pierwsza osada w Sydney Cove wysłała grupy do zbadania swojej nowej ojczyzny.

Eksploracja Australii

AUSTRALIA 1798-1861


Wraz z rozwojem pierwszej kolonii Australii w Nowej Południowej Walii – sprawnie prowadzonej w latach 1809-1820 przez gubernatora Lachlana Macquaherie – pojawiła się chęć zbadania nowego kontynentu. Wczesne próby koncentrowały się na mapowaniu wybrzeża i obejmowały, w latach 1798-1799, opłynięcie Tasmanii przez George’a Bassa i Matthew Flindersa, które wcześniej uważano za połączone z lądem. Ale potem odkrywcy zaczęli uderzać w głąb lądu.

W 1813 roku Gregory Blaxland po raz pierwszy przekroczył Góry Błękitne, a w 1828 Charles Sturt zbadał Murray i Darling, docierając do morza w pobliżu dzisiejszej Adelajdy. Na początku lat czterdziestych XIX wieku w Victorii (1803), Australii Zachodniej (1829) i Australii Południowej (1836) założono nowe „wolne” kolonie (do których skazańców nie wysyłano – przynajmniej początkowo).

Stopniowo eksploracje zbliżały się do środka kontynentu, a w 1845 roku Sturt dotarł na skraj Pustyni Simpsona. W 1861 roku John McDouall Stuart, dokonał pierwszego przejścia Australii z południa na północ, zaczynając od Adelajdy.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *