Rewolucja naukowa i oświecenie

W XVI i XVII wieku nastąpiła metamorfoza europejskiego myślenia o świecie i przyrodzie.

Tak jak renesans zmienił sztukę, a reformacja rozluźniła kajdany religijnych dogmatów, tak teraz trzecia rewolucja przyniosła nowe spojrzenie na wszechświat.

Ulepszenia technologii zaczęły podważać wiele od dawna utrzymywanych teorii, a najbardziej znaną ofiarą był starożytny model wszechświata skoncentrowany na Ziemi. W 1543 r. polski astronom Mikołaj Kopernik opublikował propozycję układu słonecznego z Ziemią i pięcioma innymi planetami na orbicie wokół Słońca. W 1610 roku włoski astronom Galileo Galilei, używając nowego, ulepszonego teleskopu, odkrył cztery księżyce na orbicie wokół Jowisza, tym samym definitywnie pokazując, że Ziemia nie była, jak wcześniej sądzono, centrum całego ruchu we wszechświecie.

Postępy w medycynie


Również w innych obszarach wysiłki naukowe poczyniły szybki postęp. Jeśli chodzi o anatomię, odkrycie zaginionego tekstu rzymskiego pisarza medycznego Galena przekonało flamandzkiego uczonego Vesaliusa, że ​​Galen tak naprawdę nigdy nie przeprowadzał sekcji ludzkiego ciała, co skłoniło go do opublikowania swojego wielkiego atlasu anatomii De Humani Corporis Fabrica w 1543 r. Dalsze postępy w medycynie: nauka dostarczyła pierwszego dokładnego opisu krążenia krwi w 1628 roku przez Williama Harveya, osobistego lekarza Karola I w Anglii. Jego teoria została potwierdzona w 1661 roku przez bezpośrednią obserwację naczyń włosowatych za pomocą niedawno wynalezionego mikroskopu.

Oświecenie


Naukowa rewolucja wyrosła z nowej wolności w naukowym myśleniu i ta wolność doprowadziła do  radykalnych zmian w myśli filozoficznej.

Rene Descartes (1596-1650), „ojciec współczesnej filozofii”, był zarówno myślicielem, jak i matematykiem, argumentując, że tylko rozumem można odkryć prawdy matematyczne i uniwersalne. W XVIII wieku myśliciele znani jako filozofowie zastosowali idee z postępu naukowego, aby rzucić wyzwanie sposobowi myślenia o rządzie i społeczeństwie, próbując zastąpić przesądy, tyranię i niesprawiedliwość rozumem, tolerancją i równością. „Co to znaczy być wolnym?” zapytał Francois-Marie Arouet (znany jako Voltaire), odpowiadając: „Możliwość poprawnie rozumować i znać prawa człowieka”. Jean-Jacques Rousseau w swoich esejach o sztuce i nauce (1749) oraz o równości (1755) narzekał na upadek moralny i nierówność, argumentując, że postęp społeczny pomógł zepsuć ludzką naturę.

ISAAC NEWTON

W 1609 r. Johannes Kepler wykazał, że planety krążą wokół Słońca w ruchu eliptycznym, a nie kołowym, ale nie potrafił wyjaśnić, dlaczego. Odpowiedzi udzielił angielski fizyk Isaak Newton (1643-1727), który zdał sobie sprawę, że siła „grawitacji” występująca na Ziemi, która powoduje upadek obiektów po uwolnieniu, może rozciągać się w przestrzeń kosmiczną i być generowana przez wszystkie obiekty posiadające masę . Newton opublikował tę teorię w swoim Principia Mathematics z 1687 roku, jednym z najbardziej wpływowych dzieł w historii nauki.

Rozprzestrzenianie się pomysłów


Najbardziej wpływowym narzędziem rozpowszechniania wartości Oświecenia była 28-tomowa Encylopedie Denisa Diderota, która szczyciła się imponującym wachlarzem współautorów, w tym Voltaire i Rousseau. Jego celem było zebranie całej istniejącej wiedzy w jasną, przystępną prozę.

Ulubionym celem filozofów był królewski absolutyzm. Słynny traktat Montesquieu Spirit of the Laws (1748) zaproponował ograniczoną monarchię opartą na trójstronnym podziale władzy między władzę wykonawczą (króla), władzę ustawodawczą (parlament) i sądownictwo. Takie koncepcje intelektualne w znacznym stopniu przyczyniły się do fermentu, który w ciągu następnego półwiecza zapoczątkował zarówno rewolucję amerykańską, jak i francuską.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *