Indie pod panowaniem Mogołów (1526-1739)

Jedno z najpotężniejszych państw XVII wieku, Islamskie Imperium Mogołów miało znacznie skromniejsze początki w czasach Babura, ambitnego księcia środkowoazjatyckiego, który chciał wywalczyć sobie terytorium w pobliżu Samarkandy. W 1506 roku Babur zajął Kabul we współczesnym Afganistanie, a następnego roku rozpoczął swój pierwszy nalot na Indie.

Babur i Humajun


W 1519 roku Babur rozpoczął skoordynowaną próbę wysadzenia sułtanów Lodi z Delhi. W kwietniu 1526 r. Pod Panipat Babur rozgromił wojska Ibrahima Lodiego. Następnie ruszył dalej i zajął nie tylko Delhi, ale także Agrę, gdzie znajdował się skarb Lodi.

Kierując się na zachód, w Khanwa w następnym roku pokonał ogromną armię zebraną przez Rana Sangha z Mewar (we współczesnym Radżastanie). Do śmierci w 1530 roku Babur ugruntował swoją pozycję władcy bogatych miast północnych Indii. Jednak jego syn Humajun odniósł mniejszy sukces. W 1560 roku stracił królestwo swojego ojca na rzecz afgańskiego władcy Sher Shah Suri i przebywał na wygnaniu na dworze Safawidów w Persji. W 1555 roku, przy wsparciu Persów, przywrócił panowanie Mogołów, odsuwając na bok słabych następców Sher Shaha. Wkrótce potem zmarł, pozostawiając imperium swojemu 12-letniemu synowi Akbarowi.

Panowanie Akbara


Początkowo przy pomocy zdolnego regenta Bairama Khana, Akbar nadzorował rozległe rozszerzenie terytorium Mogołów. Za jego życia panowanie Mogołów rozszerzyło się, sięgając od Kaszmiru na północy i Afganistanu na północnym zachodzie do Bengalu na wschodzie i płaskowyżu Dekanu na południu. Aby umocnić swoją pozycję, Akbar ustanowił scentralizowany system rządów, zarządzany przez arystokratów-wojowników (mansabdars). Najlepsi z nich otrzymywali ziemi (jagirs) i mieli prawo do pobierania podatku od tej ziemi. Akbar promował politykę tolerancji religijnej. Zmniejszył wpływ muzułmańskich uczonych (ulama) na politykę rządu, zniósł podatki od nie-muzułmanów (dżizja) i zastąpił muzułmański kalendarz księżycowy kalendarzem słonecznym. W ten sposób uniknął niezgody wśród wielu swoich niemuzułmańskich poddanych.

Panowanie Akbara również przyniosło renesans kulturowy. Rozkwitł nowy styl północnoindyjskiej muzyki klasycznej, podobnie jak niezwykle produktywna szkoła malarstwa Mogołów, łącząca style perskie i indyjskie.

Jahangir i Shah Jahan


Akbar zmarł w 1605 r., a jego następcą został jego syn Jahangir, który już kilkakrotnie próbował go obalić. Z kolei Jahangir stanął w obliczu buntu w 1623 roku ze strony jego trzeciego syna, Khurrama, który skończył się zaledwie rok przed śmiercią Jahangira w 1627 roku. Po czym natychmiast wybuchła wojna domowa wśród czterech synów Jahangira.

Zwycięzca, Khurram, który przyjął imię Shah Jahan (panował w latach 1628-1658), zbudował niektóre z największych zachowanych zabytków imperium Mogołów, w tym nową stolicę w Delhi – którą nazwał Shahjahanabad – skupioną wokół Czerwonego Fortu i Dżama Masdżid; i majestatyczny Tadź Mahal w Agrze. Te ogromne projekty były symbolami bogactwa Mogołów uzyskanego z kwitnącego rolnictwa i handlu. W 1657 roku Shah Jahan ciężko zachorował. Nie czekając na wynik choroby ojca, jego synowie rzucili się z wielkim zapałem w okrutną i niszczącą wojnę domową, z której Aurangzeb, trzeci syn, wyszedł zwycięsko w 1660 r. Shah Jahan już wyzdrowiał, ale Aurangzeb go zablokował w pałacu w Agrze, gdzie zmarł zaniedbany i zgorzkniały w 1666 roku.

Aurangzeb i upadek imperium


Aurangzeb nadzorował ekspansję imperium w największym stopniu, ale zasiał też ziarno jego upadku. Często wyjeżdżał na kampanie, a jego wysiłki zmierzające do pokonania konfederacji Maratha w Shiwaji na południu, która starała się zbudować własne imperium, nie przyniosły większego sukcesu.

Był również nietolerancyjny w sprawach religijnych, ponownie nakładając podatki na pielgrzymów hinduskich, a w 1670 r. przywracając podatek dżizji na wszystkich nie-muzułmanów.

Wszystkie te posunięcia spolaryzowały opinię o nim i podważyły ​​jego poparcie wśród ogromnej liczby Hindusów i Sikhów w Imperium Mogołów.

Aurangzeb zmarł w 1707 roku, a następstwo słabych władców jeszcze bardziej osłabiło potęgę Mogołów.

W 1739 r. Nadir Szach, władca Persji, splądrował Delhi i przejął skarbiec Mogołów. Jako poważna siła polityczna Imperium Mogołów już nie żyło.

Podziel się z kolegami

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *